εκλεκτός Αυστριακός αρχιμουσικός μπάντας, που "έδρασε"στην Ελλάδα των αρχών του 20ού αι. Προερχόταν απο την Αυστριακή Στρατιωτική Μουσική (όπου υπηρέτησε ως επιλοχίας) και αναφέρεται ως ειδικός στην οργανολογία και ως "δαιμονιωδώς ενεργητικός". Διηύθυνε Φιλαρμονικές σε διάφορες ελλ. πόλεις και στην Πάτρα. Ως επικεφαλής της Φιλαρμονικής Πατρών πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896. Το 1899 ανέλαβε (σε ηλικία περίπου 40 ετών) τη Φιλαρμονική "Ευτέρπη"Αιγίου και κατάφερε να την οδηγήσει σε ζηλευτό επίπεδο, πλουτίζοντας τη βιβλιοθήκη της με καινούργιο ρεπερτόριο, προσελκύοντας και τελειοποιώντας τους παλαιούς μουσικούς και ιδρύοντας Σχολή νεοσυλλέκτων (τους οποίους δίδασκε ο τότε υπαρχιμουσικός Ιω. Παρίδης, πατέρας του διακεκριμένου μαέστρου Ανδρέα Παρίδη). Παράλληλα, ο ρέκτης Αυστριακός δίδασκε στους κορυφαίους μαθητές της Φιλαρμονικής και έγχορδα-πιάνο. Έτσι εκπαιδεύτηκαν οι γνωστοί κατοπινοί επαγγελματίες Αιγιώτες μουσικοί:Γεώργιος Αργυριάδης (πιανίστας), Κίμων Μαραγκόπουλος (βιολιστής), Θεόδωρος Ορεινός (τσελίστας, στη συνέχεια μαθητής του Ροδόλφου Γαϊδεμβέργερ στο Ωδείο Αθηνών) και Δημ. Αργυριάδης (βιολιστής, κορνίστας και αρχιμουσικός). Ήταν τόσος ο ζήλος και η ποιότητα της εργασίας του Άντλουβιτς, ώστε μέσα σε μια 5ετία η Φιλαρμονική έδινε τακτικά στην Πλατεία του Αιγίου συναυλίες με έργα Μπετόβεν και Βάγκνερ ("Τανχώυζερ", "Βαλκυρία"!...). Όταν μάλιστα οι βασιλείς Γεώργιος και `Ολγα ήρθαν στο Αίγιο με τη θαλαμηγό "Αμφιτρίτη"(για να επισκεφθούν το Μέγα Σπήλαιο) και δόθηκε το βράδυ η καθιερωμένη δεξίωση στη θαλαμηγό για τους προύχοντες της πόλης, η Φιλαρμονική έπαιξε προς τιμήν του βασιλικού ζεύγους αποσπάσματα από τον "Λόενγκριν"του Βάγκνερ, αφήνοντας κατάπληκτους τους παρισταμένους. Τότε ο Γεώργιος είπε στο δήμαρχο Παναγιωτόπουλο "-Η Φιλαρμονική σας είναι μεγάλη για το μικρό Αίγιο..."(Γ. Δ. Παναγόπουλος "Ιστορία της Φιλαρμονικής Αιγίου", 1953, σελ 27-28). Το 1905, όταν λόγω έλλειψης πόρων η "Ευτέρπη"διαλύθηκε, ανέλαβε ως αρχιμουσικός της Φιλαρμονικής Σύρου (με την οποία βραβεύτηκε στη Μεσολυμπιάδα του 1906). Έγραψε τον `Υμνο της Φιλαρμονικής Αιγίου:"Hymno de la Societa Filarmonica di Vostizza", το εμβατήριο "Νέος Αιών"(για την υποδοχή του 20ού αι.), τον «Τετραχορόν» (επί μελωδιών διοφόρων μελοδραματίων», που εκδόθηκε από τον Σύλλογο «Φιλόμουσοι Σύρου»), το εμβατήριο «Η Παγκάλειος εξέδρα» (η μοναδική στα ελλ. καλιτεχνικά Χρονικά μαρμάρινη αυτή εξέδρα-δωρεά του φιλόμουσου Θεόδωρου Πάγκαλου στη Σύρο- κατασκευάστηκε στην πλατεία Μιαούλη της Ερμούπολης και εγκαινιάστηκε από τη Φιλαρμονική του Συλλόγου «Φιλόμουσοι Σύρου» στις 29.6.1907) και άλλα "το πάλαι"δημοφιλή κομμάτια για Μπάντα:τα εμβατήρια «Veni-Vidi-Vinci», «La volyta», «Edio», κ.λπ., τις πόλκες «Ricordo di Zante», «Zante fior di Levante», κ.λπ. τη μαζούρκα «Regina», κ.λπ.